|
|
 | majątek ziemski - ok. 1680 - Potylicz (Przedmieście zwane Hutka Zielelniów), rejon żółkiewski, obwód lwowski, Ukraina |
 |
 | militarne - huzar króla Jana III Sobieskiego w tak zwanej "odsieczy wiedeńskiej" - 12 wrz. 1683 - Wiedeń, Austria |
|
| Dziecko - Teofil Bukar z Juńczy - (szac.) 1690 - Potylicz (Przedmieście zwane Hutka Zielelniów), rejon żółkiewski, obwód lwowski, Ukraina |
|
 | majątek ziemski - dobra leżące na prawym brzegu rzeki Roś - 1699 - Rokitnia (Rokytne), obwód kijowski, Ukraina |
|
 | majątek ziemski - dobra leżące na prawym brzegu rzeki Roś (Olszanka) - 1699 - Olszanica, obwód kijowski, Ukraina |
|
 | akta grodzkie i ziemskie - ...desiderium wniesione przez JMP Waleriana Bukara, miecznika smoleńskiego, z powodu (a to ratione) niesłusznie uproszonego przywileju, który został nadany w oparciu o fałszywe informacje (ad malam informationem) na dobra ziemskie w województwie bełzkim leżące, przez JMP Antoniego Głogowskiego, dobra te są dziedzicznie należne Walerianowi Bukarowi i jego synowcom...prośba do posłów o skasowanie tego przywileju i przywrócenie dóbr. - 20 czer. 1699 - Włodzimierz Wołyński, Ukraina |
|
 | akta grodzkie i ziemskie - G. Walerian Bukar, syn Jana i Konstancji z Rzeszotarskich m. Bukarów, wnuk zmarłego Rzeszotarskiego, prawnuk Jana Rzeszotarskiego, sumę 4000 złp, na dobrach w Kordyszowie będącej wraz z prowizją, G. Walerianowi Bukarowi, stryjowi rodzonemu ustępuje - 31 maj 1710 - Łuck, obwód wołyński, Ukraina |
|
| akta grodzkie i ziemskie - Anna z Wolińskich, podczaszyna bracławska-matka i Antoni-syn Kordyszowie
pozywają na trybunał G. Waleriana Bukara miecznika smoleńskiego, do zapłacenie podatków i prowizji za dzierżawę dóbr Sitne i Pełczyn
pozew był powtórzony 29 grudnia 1712, 11 maja 1713, 3 czerwca 1715 i 25 lutego 1717 r
- 2 kwie. 1711 - Łuck, obwód wołyński, Ukraina |
|
 | funkcja - zarządca (gubernator) miasta Korzec - - Korzec, obwód rówieński, Ukraina |
|
 | Zgon - po 1 wrz. 1716 - Korzec (Sitne), obwód rówieński, Ukraina |
|
| sądowe - zgłoszenie do ksiąg grodzkich testamentu spisanego 1 września 1716
" W Imię Boga w Trójcy Jedynego, na wieczną rzeczy niżej opisanych pamiątkę, mając przed oczyma ustawiczną życia ludzkiego odmianę, uważając niepewność jego według wyroku Boskiego. Tedy i ja, będąc podległy temuż dekretowi Najwyższego Stwórcy, póki jeszcze mam zmysły i pamięć, lubo przy słabości zdrowia, należycie mi służące, podziękowawszy pokornie Panu memu Najwyższemu za wszystkie dobrodziejstwa, które od początku mego aż do tego momentu hojnie mi dawał i dawać nie przestaje, znając się być najpodlejszym prochem, przed Majestatem Jego Najświętszym, przeto stając się, że w tej wierze Świętej, prawdziwej, katolickiej, Rzymskiej w której wychowałem się z dziecinnych lat moich, żyć i umierać gotów jestem, takową woli ostatniej mojej czynię dyspozycję. Najprzód grzeszną duszę moją, teraz i przy zgonie życia mego w Ręce Wszechmogącego Boga Stworzyciela mego przez przyczynę Najświętszej Panny Niepokalanie Poczętej Maryi Matki i wszystkich świętych, polecam. Ciało zaś moje jako ziemskie, ziemi oddając, przy kościele farnym koreckim, tam gdzie i zeszłej, miłej Małżonki mojej, ma być pogrzebione. Po tym dziatkom moim, jako sierotom za opiekunów, upraszam, Wielmożnego Ichmościa Pana Antoniego Franciszka na Wołyninie Siennickiego, sędziego ziemi kijowskiej, podstarostę grodzkiego łuckiego, którego afektu i łaski dobroczynnej, jako za żywota mego doznawałem, tak i po śmierci mojej, abym nieodmiennie mógł doznać na dziatkach moich, uniżenie suplikuję Dobrodziejowi mojemu, tudzież Wielmożnego Ichmościa Pana Kazimierza na Steczance Steckiego chorążego województwa kijowskiego, podstarostę włodzimierskiego, upraszam i suplikując o tę łaskę, aby jako naturalni Opiekunowie i Protektorowie z łaski i miłosierdzia swego wzięli na się tę funkcję i według ostatniej woli mojej, Dziatki moje rozporządzili i we wszystkim radą i pomocą onym być raczyli i odebrawszy sumę z Polisy na Wieprzynie będącą, za Duszę moją i Małżonki mojej nieboszczki do kościoła farnego koreckiego, upraszam, aby oddali złotych dwieście osiem ojcom franciszkanom koreckim złotych sto dorocznych zaś kościołowi na frycczyznę? złotych trzysta za Dusze nasze naznaczam i leguję. Różne zaś długi, które za żywota naszego, na różne nasze potrzeby z nieboszczką małżonką moją u różnych kredytorów, częścią na Assekurację częścią na słowny kredyt zaciągnęliśmy, z tejże sumy na Wieprzynie zostającej powinno być niezwłocznie wypłacone jako to: Imć Księdzu Stanisławowi Kropornickiemu proboszczowi koreckiemu złp tysiąc pięćset, Jejmości pannie Magdalenie Zającównie ihumeni Monasteru Koreckiego Panieńskiego złp osiemdziesiąt i sześć, Wielmożnej Pannie Lewroniej tegoż Monasteru złp osiemdziesiąt, Scholi OO Pijarów Kolegium Międzyrzeckiego złp sto pięćdziesiąt, Wielmożnemu Imć Panu Hińskiemu czerwonych zł 3, Wielmożnemu Imć Panu Makowskiemu talarów sześć, Imć Panu Złotnickiemu złp dwadzieścia sześć, Imć pannie Ryszczyńskiej złp czterdzieści, Mateuszowi Piwowarowi koreckiemu złp pięćdziesiąt. Na ostatek, nie zapominając czeladki mojej, z których mając usługę nie popłaciłem z tejże sumy popłacić im powinni, tym sposobem Łojowskiej zł sto, Mirkowskiemu resztę dopłacić, zlikwidowawszy co wziął przez lat dziesięć. Dzieci zaś miłych moich, że za żywota mego nie podzieliłem, tę fortunę, która ad praesens w posesyi mojej zostaje, upraszam i obliguję Wielmożnych Ichmości Opiekunów, aby wejrzawszy w Prawo i Słuszność, jeżeli tego będzie trzeba, onych pomiarkowali i każdemu z nich według należytości zadość uczynili, którą tę Wielmożnym Imć Panów Opiekunów i Dobrodziejów swoich, dyspozycją tak jako mówią własną kontentować się powinni. Bo trzymam po delikatnym sumieniu Wielmożnych Imć Panów Opiekunów i Dobrodziejów, że będą łaskawi i żadnej krzywdy Dziadkom moim nie uczynią i komu innemu czynić nie dopuszczą, że zaś miłym Potomkom moim, szczupła po mnie zostaje się substancja, niech i za tę Panu Bogu dziękują a o większą niech się starają, przez życie i uczynki pobożne a Największego Pana Nieba i Ziemi w którego ręku wszelkie skarby i dostatki fortuny zostają, przy ostatnim moim ojcowskim błogosławieństwie, które im za najosobliwszy zostawiając depozyt, upominam przed utratą tegoż Błogosławieństwa mego, aby Bogu Najwyższemu, statecznie i świątobliwie służyli i Jego jako Stwórcy Swego kochali, Jego Wolę Świętą we wszystkim kontentowali, przykazania Boskie zupełnie zachowywali i sami z sobą w zgodzie i miłości wrodzonej należycie żyli. Wielmożnych Imć Panów Opiekunów i Dobrodziejów swoich szanowali i onych we wszystkim słuchali i z Przyjaciółmi po sąsiedzku żyli. Takową im tedy ordynację zostawiwszy moją ojcowską dla lepszej wiary i waloru przy podpisach Ichmościów Panów Przyjaciół ode mnie uproszonych, ręką moją własną podpisuję. Działo się w Szytni die prima septembris Roku Tysiąc siedemset szesnastego.(..) Waleryan Jan z Juncza Bukar miecznik smoleński (.....) - 21 kwie. 1717 - Łuck, obwód wołyński, Ukraina |
|
|
(szac.) 1660 - po 1716 (~ 56 lat)
Prześlij zdjęcie nagrobka 
Teofil Bukar z Juńczy, ur. (szac.) 1620 zm. przed 1685 (wiek ~ 64 lat) 
polski
data nieznana - data nieznana
