podróże naszej rodziny w czasie
| Imię i nazwisko | Gabriel Turski | |
| Urodz. | (wylicz.) 1767 | |
|
||
| herb szlachecki Rogala W słup, w polu czerwonym róg turzy srebrny, w polu srebrnym róg jeleni czerwony. Klejnot oba godła. |
||
| majątek ziemski | Dobryszyce, radomszczański, łódzkie, Polska [1] |
|
| dzierżawca dóbr Dobryszyce | ||
| majątek ziemski | Sulmierzyce, pajęczański, łódzkie, Polska [1] |
|
| Sulmierzyce, jeden z największych majątków okolicy należał do Gabriela Turskiego, jeszcze w czasach istnienia państwa polskiego zarządcy niegrodowego starostwa radomszczańskiego, a w czasach pruskich dzierżawcy dóbr Dobryszyce. Złożony on był z dóbr Sulmierzyce i Osiny* * APP, HR, KW Osiny, nr 320, f 29. str.106 "Z pewnością dość dużą wartość w stosunku do okolicznych miały dobra Sulmierzyce Gabriela Turskiego. Dobra te składające się z folwarku i wsi Sulmierzyce, folwarku i wsi Osiny oraz przyległości Konieszczyzna, Dygudaj, pustkowia Winek kupione zostały przez niego na początku lat dwudziestych za sumę 710.000 zł.p. od A.Siemiątkowskiego. Sulmierzyce zostały później oddane w dzierżawę Onufremu Korulskiemu*" * APP, HB, materiały do księgi wieczystej dóbr Osiny, teczka nr 320, f.26. str.111 "Wiemy, że również ziemianie majątków okolic Szczercowa chętnie korzystali z usług żydowskich najczęściej handlarzy i w łatwy sposób pozbywali się lasów, zamieniając przy tym uzyskaną gotówkę w produkty zbytku, nie inwestując ich w posiadane majątki ziemskie. Bardziej rozsądną pod tym względem politykę prowadzili dziedzice Sulmierzyc. W jednym z zachowanych aktów sprzedaży lasu zauważa się troskę ziemian o odbudowę drzewostanu, a także planowanie przyrostu drzew *" * Umowa zawarta w Noworadomsku dnia 29X/10XI 1874 roku przed rejentem Leopoldem Dobrzelewskim, pomiędzy Ksawerym Turskim - dziedzicem dóbr Sulmierzyce, a Józefem Goldsteinem - kupcem drzewnym z Katowic i Józefem Szipke z Katowic. Ksawery Turski za cenę 4.350 rubli za włókę odstępuje Józefowi Goldsteinowi 8 włók lasu Dąbrówka wyznaczonych przez geometrę Krajkowskiego. Termin wywózki drewna wyznaczono dla Goldsteina na 6 lat. Turski na czas trwania kontraktu zezwala Goldsteinowi wystawić dom dla służby leśnej i używać gruntu. Goldstein nienaruszonymi pozostawić musi zagajniki, choinę tudzież na każdej mordze po 4 nasienniki w obwodzie cali 30 mające mierząc na półtora łokcia od ziemi; APP, HR, materiały do KW Sulmierzyce, część 2, teczka nr 368, k.94. str.114-117 " według inwentarza sporządzonego w 1836 roku zabudowania folwarczne majątku Osiny. Dobra były własnością Gabriela Turskiego, a ich dzierżawcą był wówczas Lejzer Rozenblat" " majątek Sulmierzyce. Jako siedziba dość dużych dóbr spodziewać się by można istnienia tam bardziej okazałego kompleksu niż w wyżej opisanych dobrach. Majątek sulmierzycki, dla którego dysponujemy opisem z 1834 roku był w dzierżawie Onufrego Koralskiego. Mieszkał on w domu folwarcznym z drewna, krytym gontem o wymiarach 32x 15x 4 łokci. Wdowa po właściwym dziedzicu dóbr Gabrielu Turskim, Anna z Bąkowskich Turska mieszkała we dworze z czterema pokojami i garderóbkami, z drewna balowego na podmurowaniu, krytym gontem o wymiarach 32 x 18 x 5. Pozostałe zabudowania wsi złożone były z kuchni z drzewa balowego...**" *Dziennik Powszechny Krajowy z 12 V 1831 roku ogłasza, że „ po zgonie Gabriela Turskiego, dziedzica dóbr Osiny i Sulmierzyce z przyległościami w powiecie radomskowskim położonych otworzył się spadek, o którym pierwszy raz zawiadamia się”: „Dziennik Powszechny Krajowy”, 12.05.1831, nr 102. *APP, HB, materiały do KW Osiny, opis zabudowań majątku Sulmierzyce, teczka nr 320, f.49. | ||
| majątek ziemski | 1806 | Kaszewice, bełchatowski, łódzkie, Polska [2] |
| parafię w Kaszewicach erygowano dopiero w 1862r. Na początku XIX w. (1806r.) majątek należący wówczas do Gabriela Turskiego został sprzedany przybyszowi z pruskiego Śląska i właścicielowi Tarnowskich Gór hrabiemu Karolowi Hencklowi von Doennersmark. Ten były pułkownik wojsk pruskich i szambelan królewski był wspaniałym gospodarzem | ||
| funkcja państwowa | wojski mniejszy sieradzki 1792 niedoszły (?) cześnik sieradzki 1792 łowczy radomszczański 1804 [3] | |
|
||
| info | 1806 | Sulmierzyce - kościół św. Erazma, pajęczański, łódzkie, Polska |
| "Murowany budynek kościoła św. Erazma w Sulmierzycach powstał w 1806 roku, zbudowany został w stylu klasycystycznym. Kościół został wzniesiony z funduszy właściciela Sulmierzyc – Gabriela Turskiego" "Najbardziej okazałym budynkiem Sulmierzyc był kościół. Stoi on na płaskowyżu, na samej niemalże krawędzi Wyżyn Małoposkich, w odległości 100 metrów na południe od miejsca, gdzie stał pierwotny, drewniany, znany już w XVI wieku, który spłonął w 1800 roku. W tym samym roku rozpoczęto budowę nowej, już murowanej świątyni. Kościół pod wezwaniem św. Erazma w Sulmierzycach to trójnawowa, klasycystyczna świątynia. Ozdobiony jest trójkątnym szczytem fasady, dwuspadowym dachem i wieżą sygnaturką. Jego budowę ukończono w 1828 roku, a głównym fundatorem był Gabriel Turski" | ||
| info | 1800-1827 [4] | |
| "W historii Sulmierzyc miały miejsce ważne wydarzenia, które wpłynęły na obecny wygląd i charakter gminy. W 1800 roku właścicielem folwarku Sulmierzyce był Gabriel Turski (wojski sieradzki i piotrkowski, zarządca kluczem dóbr królewskich w starostwie niegrodowym radomszczańskim. Dobra sulmierzyckie były w rękach rodu Turskich do początków lat trzydziestych XX w. W roku 1827 Gabriel Turski przeznaczył pola na działki budowlane (w wyniku parcelacji powstały wsie: Filipowizna, Kodroń, Dąbrowa, Eligiów i Stanisławów), poszerzył jednocześnie drogę od plebanii w kierunku wsi, tworząc plac, który w przyszłości stał się placem targowym. Przybysze z różnych stron nabywali działki i zabudowali plac od północy i południa. Wśród osiedleńców przeważali Żydzi, kupcy i handlarze. Szerokie kontakty z władzami administracyjnymi, jakie posiadał Gabriel Turski, umożliwiły mu uzyskanie zezwolenia na ustanowienie w Sulmierzycach dni targowych i jarmarków. Plac o zwartej zabudowie stał się rynkiem. Jest to dzisiejszy Plac Kościuszki. Sulmierzyckie targi odbywały się co drugą środę, przyciągając kupców między innymi z Radomska, Brzeźnicy, Szczercowa czy Bełchatowa." | ||
| Zgon | przed 3 maj 1831 | Jędrzejów, świętokrzyskie, Polska [5] |
|
||
| info | 4 gru. 2022 | Radomsko, łódzkie, Polska |
| Promocja 3 tomu słownika odbędzie się 4 grudnia o godz. 15.30 w Muzeum Regionalnym w Radomsku. Serdecznie zapraszam Grzegorz Mieczyński (jestem autorką biogramu Gabriela Turskiego) | ||
| wiek | ~ 64 lat | |
| Najstarsi przodkowie w linii męskiej i żeńskiej |
Gabriel Franciszek Turski, ur. data nieznana zm. data nieznana (pradziadek) Anna Turska (z domu Tymowska), ur. (szac.) 1730 zm. (szac.) 1800 (wiek ~ 70 lat) (Matka) |
|
| Nagrobki | ||
| ID osoby | I4354 | Sikorski |
| Ostatnia modyfikacja | 5 mar. 2023 | |
| Ojciec | Maksym Kazimierz Turski, ur. 29 maj 1725, Czarnocin, piotrkowski, łódzkie, Polska zm. 1784 (wiek 58 lat) | |
| wzajemna relacja | rodz. | |
| Matka | Anna Turska (z domu Tymowska), ur. (szac.) 1730 zm. (szac.) 1800 (wiek ~ 70 lat) | |
| wzajemna relacja | rodz. | |
| ID rodziny | F1540 | Arkusz rodzinny | Wykres rodzinny |
| Żona | (Felicjanna) Anna (Tekla Marcjanna) Turska (z domu Bąkowska), ur. 9 czer. 1777, Trzepnica, piotrkowski, łódzkie, Polska zm. 20 wrz. 1840, Sulmierzyce, pajęczański, łódzkie, Polska (wiek 63 lat) | |||||||||||||||||
| Ślub | 4 paź. 1795 | Bęczkowice - Parafia pw. Zesłania Ducha Świętego, piotrkowski, łódzkie, Polska [6] |
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
| Dane związku | on : ~ 28 lat i 10 miesięcy - ona : 18 lat i 4 miesięcy. | |||||||||||||||||
| Dzieci |
|
|||||||||||||||||
| ID rodziny | F1422 | Arkusz rodzinny | Wykres rodzinny | ||||||||||||||||
| Ostatnia modyfikacja | 5 mar. 2023 | |||||||||||||||||
| Mapa wydarzeń | pokaż | |
|
|
||
| Legenda szpilek |
|
|
| Źródła |
|
Dokładamy wszelkich starań, aby udokumentować nasze badania. Jeśli masz coś, co chciałbyś dodać, skontaktuj się z nami.